Όταν διαβάζεις ένα βιβλίο στα παιδιά είναι σαν να τους φτιάχνεις ένα παράθυρο. Μπορούν να το κρατούν κλειστό ή να το ανοιγοκλείνουν που και που. Σημασία έχει να υπάρχει.‘Ένα τέτοιο παράθυρο μου έφτιαξαν οι περιπέτειες του Τομ Σόγιερ πριν πολλά χρόνια. ‘Ίσως να μην ακολουθούσα ποτέ σκιές στο νεκροταφείο της πόλης αργά τη νύχτα ή να μην έψαχνα χαμένους θησαυρούς σε επικίνδυνες σπηλιές αλλά το παράθυρο ήταν και είναι ακόμα εδώ. Η παιδική ψυχή δεν αλλάζει. Δεν είναι θησαυρός αυτό;
