Έχω την αίσθηση, ίσως και την παραίσθηση, ότι οι επόμενοι ήρωες, μαζί με τις ιστορικές σιιγμές που απαιτούνται για να τους αναδείξουν, ήδη παρασκευάζονται, είτε γίνουν εκλογές είτε όχι. Δεν θα είναι και τόσο απροσδόκητοι. Θα είναι αυτοί που για πολύ σοβαρούς λόγους πριν μερικά χρόνια απορρίψαμε. Ως άνθρωποι αναζητάμε ολοένα κάπου να πιαστούμε στις δύσκολες ώρες. Έχουμε ανάγκη όμως τους "ήρωες" για να ζούμε χωρίς αυταπάτες; Για να κάνουμε το χρέος μας; Ο φανατισμός και το προσωπικό οικονομικό συμφέρον έχουν μεγάλη δύναμη αλλά αν μη τι άλλο, δεν πρέπει να λησμονούμε. Οι "αυθεντίες" δεν θα καταφέρουν να ασκήσουν την επιρροή τους αν δεν τους δώσουμε εμείς χώρο με την ψήφο μας ή με την καθημερινή υποταγή μας. Τυφλή υποταγή βέβαια κατά την ταπεινή μου άποψη δεν σημαίνει να μην πράττουμε ό,τι δεν μας βολεύει. Έτσι ποτέ δεν θα αλλάξει τίποτα. Τυφλή υποταγή σημαίνει να μην υπάρχει στην συνείδησή μας η προσωπική ευθύνη και να ψάχνουμε αδιάκοπα "κατακτητές" για να τους ακολουθήσουμε μόνο και μόνο ως απόρροια μιας συχνά κατασκευασμένης απόγνωσης. Υποταγή σημαίνει να υποκύπτουμε στον φασισμό της μιζέριας. Οι οικονομικές δυσκολίες και οι συνέπειές τους είναι πλέον αισθητές σε όλους, σε άλλους λιγότερο και σε κάποιους περισσότερο. Μέχρι εκεί όμως. Αν μας πείσουν ότι δεν έχουμε μέλλον, είμαστε δυστυχισμένοι, άθλιοι, συλλογικά υπαίτιοι για όλα τα δεινά, ανίκανοι και ανήμποροι να χειριστούμε τα προβλήματά μας και τις ζωές μας ακόμα, τότε είναι που, χωρίς δεύτερη σκέψη, θα ανατρέξουμε στους ήρωες. Απλά τα πράγματα.
