7/20/2009

Ειδοποία ρε … Καραβάγκο



Μόνο φλερτάροντας με τις λέξεις θα μπορούσα να περιγράψω αυτό το εστιατόριο. Για μένα το γεύμα δεν είναι απλή υπόθεση, είναι ένα σύνολο εμπειριών. Ένα καλό φαγητό είναι ένα έργο τέχνης όπως και το περιβάλλον θέλω να κινητοποιεί τα συναισθήματά μου. Το συγκεκριμένο Wine Restaurant κατά την γνώμη μου και χωρίς να είμαι ειδικός, ήταν ένα από τα καλύτερα στο είδος του. Τα εύγευστα πιάτα του, η καλαισθησία και η αρμονία στο ντιζάιν, η έθνικ προσέγγιση στην μουσική και κυρίως το προσωπικό του ενεργοποιούσαν όλες μου τις αισθήσεις. Μη φανταστείτε τίποτα πολύπλοκες συνταγές με περίεργα ονόματα, είχε ελληνικές γεύσεις με επιρροές κατά καιρούς από άλλες κουζίνες όπως η Ινδική, που όμως δεν έπαυαν να με εκπλήσσουν. Ακόμα και οι υψηλές προσδοκίες μου σχετικά με τα καινούργια ελληνικά κρασιά δεν έμεναν ποτέ ανικανοποίητες.

Κάποιο Σάββατο βράδυ λίγο πριν το καλοκαίρι ζήτησα ένα τ
ραπέζι στον εσωτερικό χώρο στου οποίου τη διακόσμηση πάντα ταξίδευε το βλέμμα και η σκέψη μου όπως ακριβώς την πρώτη φορά. Μόλις κάθισα και ενθουσιώδης εξηγούσα στους υπόλοιπους πως γνώρισα αυτό το μαγαζί, άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι πολλά έχουν αλλάξει. Πρώτα απ’ όλα ο μέτρ, ο οποίος ήρθε βέβαια αμέσως για να μας ενημερώσει για τα πιάτα εκτός λίστας, αλλά δεν ήταν πια ο ευθυτενής κύριος με το ντοσιέ, ήταν ένας άλλος, που στηριζόταν στην πλάτη της άδειας καρέκλας καθώς μας μιλούσε έχοντας τα δύο ίσως και τρία πρώτα κουμπιά του πουκαμίσου του ξεκούμπωτα. Άλλο στυλ, σκέφτηκα, άλλο ύφος. Παρά το χαμόγελό του πάντως οι απότομες απαντήσεις του μου έδωσαν την εντύπωση ότι δεν τον ευχαριστούσε που ήταν στις αρμοδιότητές του να δίνει διευκρινήσεις.

Όταν ζήτησα το Cabernet Sauvignon γνωστού οινοπαραγωγού το οποίο πάντα έπινα στον συγκεκριμένο χώρο μου είπε ότι δεν το είχαν πια. Διαπίστωσα αργότερα πως πολλά κρασιά είχαν αφαιρεθεί από την λίστα. Οι μεγάλοι κατάλογοι που ήξερα με τα χοντρά εξώφυλλα δεν ήταν πια τίποτα άλλο παρά φωτοτυπίες Α4, στραβοπιασμένες με συρραπτικό. Αυτό που με απογοήτευσε περισσότερο βέβαια ήταν η έλλειψη ποικιλίας αφού το μενού από περίπου πέντε σελίδες απαρτιζόταν πλέον μόνο από δύο. Τα ζεστά ψωμάκια με γέμιση π
ου σερβίριζαν ευτυχώς δεν έλειπαν, έλειπε όμως το αχνιστό σκορδόψωμο το οποίο συνήθιζαν να φέρνουν μέσα σε αλουμινόχαρτο.


Τα φαγητά, που δοκίμασα κλέβοντας και λίγο από των άλλων για είμαι ειλικρινής, αν και δεν το συνηθίζω, δεν είχαν χάσει την νοστιμιά τους και τα αγαπημένα μου πικάντικα samosa κατέκτησαν για ακόμα μια φορά τους γευστικούς μου κάλυκες! Ήπια κάποιο άλλο κρασί για το οποίο όμως δεν έμαθα τίποτα ούτε καν για τη γεύση του. Θυμάμαι ότι οι σερβιτόροι, που κυκλοφορούσαν με τις κομψές και μακριές ποδιές τους, ήταν γνώστες των κρασιών και μιλούσαν με πάθος και ευγλωττία για την υφή, την παλαιότητα, την οξύτητα, ακόμα και την ιστορία των αμπελιών. Αυτή τη φορά όμως παρήγγειλα στα τυφλά. Δεν ήταν κι άσχημο, αν και δεν ήταν αυτό ακριβώς το κρασί για το οποίο θα πλήρωνα αδιαμαρτύρητα πέντε φορές πάνω από την τιμή π ου έχει στο σουπερμάρκετ.

Το γεγονός ότι το δελτίο παραγγελίας παρέμενε για αρκετή ώρα στο χάρτινο πλέον φακελάκι με τα ρέστα μέχρι που αναγκάστηκα να ζητήσω την απόδειξη, σίγουρα δεν συνεισέφερε στο να με κερδίσει ως πελάτη. Μπορεί βέβαια να ήταν τυχαίο, μπορεί και όχι.

Από το ντεκόρ έλειπε ο πίνακας με την Cesaria Evora. Αφού ήθελαν λοιπόν να αλλάξουν την διακόσμηση, σκέφτηκα, βγάζοντας μια τόσο επιβλητική μορφ ή που υπήρχε εκεί τόσα χρόνια, τουλάχιστον θα έπρεπε να την αντικαταστήσουν με κάτι άλλο και να μην αφήσουν τον τοίχο άδειο. Η μουσική παρέμεινε ευτυχώς του γούστου μου και έτσι η βραδιά μου κύλησε ευχάριστα συζητώντας με ενδιαφέροντα άτομα. Μόνο που όταν ρώτησα ποιο ήταν εκείνο το τραγούδι μου απάντησαν ότι δεν γνωρίζουν διότι οι τίτλοι στο συγκεκριμένο cd δεν αναγράφονταν. Όπως και όταν ζήτησα να μάθω τι απέγινε το προσωπικό της παλιάς διεύθυνσης κάποιος σερβιτόρος με ενημέρωσε πως έχουν δικό τους εστιατόριο κάπου στην Αθήνα αλλά κανείς τους δεν ήξερε ή δεν ήθελε να μου πει ούτε πως ονομάζεται ούτε που βρίσ κεται.

Πως ξεκίνησα να γράψω γι’ αυτό το εστιατόριο μες την καρδιά του καλοκαιριού; Σκεφτόμουν να ξαναδώσω άλλη μια ευκαιρία και γι' αυτό πέρασα για να διαλέξω ένα τραπέζι για το βράδυ. Παραδόξως, δεν έβλεπα την είσοδο! Πλησίασα για να δω τι συμβαίνει. Δεν είχε απλώς κλείσει, το γκρέμιζαν. Μου ζήτησαν να απομακρυνθώ γρήγορα μη μου πέσει κανένας σοβάς στο κεφάλι. Έμεινα λίγο να κοιτάζω μέσα από το τζάμι του αυτοκινήτου μου παρακολουθώντας ένα τόσο δα κομματάκι της ζωής μου να μεταβάλλεται σε σωρό από μπάζα .

Να το πω γαστρονομική απώλεια, να το πω συναισθηματικό ακρωτηριασμό, βαριές κουβέντες, αλλά αυτές μου ήρθαν πρώτες στο νου. Και τώρα, πάλι από την αρχή. Ως γαστροτυχοδιώκτης φυσικά και θα βρω κάποιον άλλον καλαίσθητο χώρο με νόστιμο φαγητό και συμπαθητική μουσικούλα. Πολύ εύκολα, πιστεύω. Θα βρω όμως εκείνον που θα ξανακατακτήσει τη καρδιά μου αφού είμαι από τους πελάτες που…θέλω το φαγητό μου να έχει συναίσθημα;


21.7.09, 22.30, Ότι απέμεινε...


Κλικ: στην τελευταία φράση.
Μουσική
: "Worrisome Heart" - Melody Gardot.


φωτογραφίες, που ευτυχώς κράτησα από εκείνη τη βραδιά όπως και η αποψινή, είναι δικές μου.

5 σχόλια:

anepidoti είπε...

στα πεταχτά και βιαστικά την καλησπέρα μου!
λόγοι ανωτέρας βίας, ένεκα...που θάλεγε κι ο καραβάγγος...
ευχαριστώ για την μουσική και τις γεύσεις...
καλό ταξίδι γεύσεων και συμφωνώ απόλυτα μαζί σου!
η διαδικασία του φαγητού είναι συρραφή γεύσεων, οσμών και συμπεριφορών...
καλές διακοπές!!!

MAXIMUS είπε...

Anepidoti, ώστε είστε σε διακοπές αν κατάλαβα καλά...:-) Να είστε καλά, εγώ ευχαριστώ. Καλή ξεκούραση.

Τσαλαπετεινός είπε...

Καλησπέρα!!!
(3 θαυμαστικά γιατί έχω κέφια)

Μη στεναχωριέσαι και όλα να κλείσουν θα πάμε στη Μαργκο. Τα φαγητά της φαίνονται υπέροχα, σπιτικά- οι πρώτες ύλες δικής της παραγωγής, μουσική έχει πολύ καλή...τι άλλο θέλεις;

MAXIMUS είπε...

Τσαλαπετεινέ κι εγώ έχω κέφια αλλά δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου.

Τίποτα άλλο, μόνο ξεκούραση αγκαλιά με τα γεμιστά και ένα από τα καρβέλια ή μάλλον δύο... Ησυχία θα έχει; Αφήστε με να κοιμηθώ σας παρακαλώ. Ξυπνήστε με τον δεκαπενταύγουστο να ξαναφάμε γεμιστά.

tiger_lilious είπε...

Ανακάλυψα ένα ονειρεμένο (κατ' εμέ) μέρος, όπου επισκέπτομαι αρκετά συχνά...
Μεγάλη ποικιλία εξαιρετικών κρασιών...
Καταπληκτική κουζίνα... (πατάτα μπράβας, αξέχαστες σαλάτες με ρόκα, μανιτάρια, κουκουνάρι και βινεγκέτ αχλαδιού, μπρουσκέτα με φιλέτο χοιρινό μανιτάρια και μπλε κατσικίσιο τυρί, τσορίθο ψητό, jamon με σύκο, μελιτζάνες με σκόρδο και πιπεριές.... ΑχχχΧΧχχχ!!! Παραληρώ!!! (...για να μην αναφερθώ και στα πεντανόστιμα γλυκά του!!!!)
Άψογη εξυπηρέτηση...
Μεθυστική μουσική...
Πολύχρωμη εξωτερική αυλή..

...και το όνομα αυτού: "Salero"!!
Βαλτετσίου 51, Εξάρχεια, 210 3813 358 . Ανοιχτο 10:00-1:30. Κρατήσεις απαραίτητες Π-Σ-Κ.

(ίσως πάμε και μαζι κάποια στιγμή!! Ποιος ξέρει! Σαφώς και θα έχουμε ΑΨΟΓΗ εξυπηρέτηση... ε! 2 αιλουροειδές μαζί... είναι να τα φοβάσαι!!! χεχεχε....

Πάρε φιλί τιγρένιο γλυκό γατί!!!