11/23/2010

"Ωχ! Λες να είναι καμιά φοβερή αρρώστια η φαντασία";

 
.. μονολογεί φοβισμένος ο μικρός ήρωας του παραμυθιού* όταν η δασκάλα προειδοποιεί τους γονείς του πως πρέπει να προσέχουν γιατί "το παιδί έχει πολλή φαντασία"! Ο μπόμπιρας όμως, θυμωμένος που η πόλη του παραμένει γκρίζα, γεμάτη καυσαέρια χωρίς πάρκα και πλατείες για να παίζει με τους φίλους του, δεν το βάζει κάτω και κάθε μέρα ζωγραφίζει ουράνια τόξα, κήπους με παγόνια, παγωτά, μπαλόνια και γελαστούς ανθρώπους. Όσοι είμαστε προσγειωμένοι στην αμείλικτη ελληνική πραγματικότητα θα θεωρούσαμε μάλλον γραφικό αυτόν τον φιλαράκο. Πως να ζει κανείς άλλωστε με παραμύθια σε μια εποχή οριακή όχι μόνο για τα οικονομικά θέματα αλλά και για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, αλλά και πώς να μην αναρωτηθεί κανείς μήπως τελικά είμαστε τόσο αυτοκαταστροφικά όντα που χρησιμοποιούμε τη φαντασία μας μόνο και μόνο για να τροφοδοτούμε αυτό το φαυλοκρατικό σύστημα.

"Αυτοί είμαστε"; Μετατρέποντας τη φράση της κας Μπακογιάννη σε ερώτηση, μια που οι πολιτικές εξελίξεις τρέχουν και είναι αλληλένδετες πια ακόμα και με τις υπαρξιακές μας ανησυχίες, ένιωσα ανακούφιση είναι η αλήθεια. Το ερωτηματικό έκανε τη διαφορά. Μπορεί εκείνη να αναφερόταν βέβαια στο νέο της κόμμα με ενθουσιασμό αλλά εμένα το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο νου ήταν η εικόνα των φοροφυγάδων, των πλαστογράφων, των διαφθαρμένων τοπικών παραγόντων, των καταστροφολόγων, των θεόπληκτων σωτήρων και άλλων παρανοϊκών που το μοναδικό τους μέλημα είναι να καλλιεργούν τον φόβο. Ο φόβος όμως δεν πρέπει να δικαιολογεί την δική μας απάθεια αλλά να γεννά την ανάγκη για λογικές προσεγγίσεις και βιώσιμες λύσεις. 

Δεν πτοούμαι λοιπόν γιατί πιστεύω ότι ένα από τα σημαντικά μηνύματα της πρόσφατης εκλογικής αναμέτρησης ήταν το γεγονός ότι το συλλογικό πνεύμα έχει μεγαλύτερη δύναμη να πλάθει τις αξίες. Οι άνθρωποι δημιουργούν την τύχη τους και σε προσωπικό επίπεδο αλλά και ως πολίτες.  Όσο για τα παιδικά παραμύθια μπορεί να μιλούν μέσα από φανταστικούς συμβολισμούς αλλά εκφράζουν πραγματικές ανάγκες για έναν πιο ανθρώπινο κόσμο. Η φαντασία δεν είναι αρρώστια και όλο και περισσότερο αποδεικνύεται σ’ αυτή την άχαρη πόλη ότι είναι κινητήριος δύναμη, μια πηγή ενέργειας για δημιουργικότητα που δεν θέλουμε να μένει στα χαρτιά. Ο μικρός μας φίλος στο τέλος του βιβλίου φωνάζει χαρούμενος: "Θα φτιάξουμε όλοι μαζί μια φανταστική πόλη! Ζήτω η φαντασία και το ουράνιο τόξο".  Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να τον πιστέψουμε.



* Η πόλη με το ουράνιο τόξο - Χρήστος Μπουλώτης






10 σχόλια:

vasiliki είπε...

Συμφωνώ με τον μπόμπιρα γιατί ταυτίζομαι μαζί του :):)
Μπράβο maximako πολύ καλή η ανάρτηση
Φιλί με φαντασία μπόλικη:):)

Τσαλαπετεινός είπε...

Το κλειδί νομίζω ότι είναι: "Ο φόβος όμως δεν πρέπει να δικαιολογεί την δική μας απάθεια αλλά να γεννά την ανάγκη για λογικές προσεγγίσεις και βιώσιμες λύσεις. "

Καλό σου απόγευμα.



ΥΓ.Σου έχω μουσική αφιέρωση

Βάσσια είπε...

Κατά την ρομαντική και παιδάστική μου πεποίθηση, η φαντασία είναι δημιουργία, αλλά είναι και καταφύγιο.

Καλησπέρα Μάξιμους
:-)

MAXIMUS είπε...

@vasiliki, χαίρομαι που σου άρεσε :) Μπόλικη κι η δική μου. Φιλιά

MAXIMUS είπε...

@Τσαλαπετεινός, συμφωνούμε και ευτυχώς αρκετοί ψηφοφόροι πίστεψαν σ' αυτό.

Καλό ξημέρωμα και πάλι ευχαριστώ!

MAXIMUS είπε...

@Καλησπέρα Βάσσια, είτε καταφύγιο είτε δημιουργία, η φαντασία βρίσκει τρόπους έκφρασης. Ακόμα και το παιδιάστικο δεν έχει τις αλήθειες του;

Καλό ξημέρωμα :)

logia είπε...

θα έλεγα η φαντασία είναι η βενζίνη μας στο όχημα που λέγεται ψυχή, στη διαδρομή που λέγεται ζωή

την καλησπέρα μου

MAXIMUS είπε...

@Καλησπέρα logia, κάπως έτσι το βλέπω κι εγώ. Καλό ξημέρωμα!

Sue είπε...

"Η φαντασία δεν είναι αρρώστια και όλο και περισσότερο αποδεικνύεται σ’ αυτή την άχαρη πόλη ότι είναι κινητήριος δύναμη, μια πηγή ενέργειας για δημιουργικότητα που δεν θέλουμε να μένει στα χαρτιά."

Η φαντασία στην εξουσία, λοιπόν!

Πολύ αισιόδοξη ανάρτηση, maximus. Θα είναι καλό το υπόλοιπο βράδυ!

MAXIMUS είπε...

@Sue, καλό είναι να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο. Για να δούμε, πως μπορέι να συνυπάρξουν φαντασία και εξουσία, γιατί μέχρι τώρα οι άνθρωποι στην εξουσία δεν χρησιμοποιούσαν τη φαντασία για το κοινό καλό.

Καλό βράδυ!