Όχι στην απευαισθητοποίηση των παιδικών ψυχών

 

Η συγκρότηση της προσωπικότητας των μικρών μαθητών δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην αναγκαιότητα των γνώσεων αλλά πρέπει να περνά και μέσα από τη διαμόρφωση του ψυχικού τους κόσμου. Η συμβολή των γονιών πρέπει να είναι ουσιαστική στη συναισθηματική ασφάλειά των παιδιών, ώστε η υγιής έκφραση των συναισθημάτων τους, η δημιουργία, η φαντασία, η αγάπη για τη ζωή και ότι αυτή αντιπροσωπεύει να φωτίζουν τον δρόμο τους. 

Όταν συναντήσουν τις μεγάλες απαιτήσεις της αγοράς εργασίας, οι γνώσεις και οι πνευματικές δεξιότητες ίσως και να επαρκούν. Η απόκτηση όμως ευσυνειδησίας,  συναίσθησης του κοινωνικού τους ρόλου και δυνατής κοινωνικής στάσης για παράδειγμα σίγουρα προϋποθέτει την κάλυψη των ψυχικών τους αναγκών ως υπόβαθρο. Το ζητούμενο δεν είναι λοιπόν μόνο η πνευματική καλλιέργεια των παιδιών αλλά και η συναισθηματική.

To Aβγό και ο Κρόκος

Φανταστείτε ότι είστε ένα τηγανητό αβγό! Σύμφωνα με τον Carl Rogers, o άνθρωπος έχει δύο έμφυτες τάσεις, η πρώτη είναι να επιβιώνει και η δεύτερη να εξελίσσεται. Ο οργανισμός σας λοιπόν είναι ολόκληρο το αβγό όπου μέσα του αναπτύσσεται ένας εαυτός. Το ασπράδι του αβγού αντιπροσωπεύει τις ιδιότητες και τις ικανότητες του οργανισμού που όμως δεν είναι συνειδητοποιημένες και αποτελούν ένα ανεκμετάλλευτο δυναμικό.

Όταν ο εαυτός σας αποκτά σιγά σιγά συνείδηση υπακούει πλέον στην ανάγκη για "θετική θεώρηση" δηλαδή για την θετική γνώμη των άλλων για σας. Ο οργανισμός σας όμως αναζητά την "αυτοπραγμάτωση". Πολύ συχνά λοιπόν ο οργανισμός σας βρίσκεται σε σύγκρουση με τον εαυτό σας διότι ο εαυτό σας βάζει σε δεύτερη μοίρα την "αυτοπραγμάτωση" για να μην χάσει την "θετική θεώρηση".

Επίσης πρέπει να γνωρίζετε ότι όλα τα αυγά δεν έχουν το ίδιο μέγεθος κρόκων! Ο οργανισμός κάποιων από εσάς εκφράζει σχεδόν το 90% του, κυρίως όταν είστε αποδεκτοί από το περιβάλλον σας
(βλ. μεγάλο κρόκο).
Ενώ υπάρχουν πολλοί από εσάς που ο oργανισμός σας εκφράζει μόνο το 10% του επειδή νιώθετε ότι σας απορρίπτουν (βλ. μικρό κρόκο).

Από τότε που ενηλικιωθήκατε για μερικούς από εσάς η "θετική θεώρηση" από τους άλλους δεν αρκεί. Δεν είναι αρκετά για εσάς τα εξωτερικά κριτήρια για να αποκτήσετε αυτοεκτίμηση. Χρειάζεται να έχετε κι εσείς οι ίδιοι καλή γνώμη για τον εαυτό σας κι αυτό σημαίνει ότι έχετε εσωτερικό κέντρο αυτοεκτίμησης. Για εσάς όμως που έχετε εξωτερικό κέντρο αυτοεκτίμησης η γνώμη των άλλων είναι αρκετή.

Τα ζητούμενο για τον Carl Rogers είναι η συμπεριφορά του εαυτού σας να είναι εναρμονισμένη με την φύση του οργανισμού σας. Μια μικρή απόκλιση επιτρέπεται, αλλά αν επέλθει ρήξη… δημιουργούνται αλυσιδωτά ψυχολογικά προβλήματα σε σας και στους συνανθρώπους σας.

Το Προφίλ Ενός Δράστη

ψυχή
η συναισθηματική και ηθική υπόσταση ενός ανθρώπου

Ψυχολογία (Ψυχή + λόγος)

η μελέτη της συμπεριφοράς, του νου και της σκέψης

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα η ψυχή ανήκει στον κόσμο των ιδεών, προϋπάρχει του σώματος , είναι αιώνια κι αθάνατη. Όλοι έχουν μέσα τους τη γνώση και την αλήθεια και πρέπει να την ανακαλέσουν στη μνήμη τους.

Για τον Χριστιανισμό η ψυχή του ανθρώπου δε διαπιστώνεται ούτε ανιχνεύεται επιστημονικά. Βιώνεται πνευματικά. Για την εκκλησία δεν πρέπει ν’ αναζητούμε τα αίτια των ψυχικών διαταραχών στο εξωτερικό περιβάλλον, στον κοινωνικό περίγυρο ή στις προσβολές της καθημερινότητας που βάλουν κατά του ανθρώπου, αλλά μέσα στην ίδια μας την ψυχή με την βοήθεια του Θεού.

Όλες οι θρησκείες του κόσμου έχουν τις δικές τους ερμηνείες για την ψυχή, την προέλευσή της και τον προορισμό της.

Ο John Locke υποστήριζε ότι γεννιόμαστε λευκό χαρτί (tabula rasa) και σιγά σιγά διαμορφωνόμαστε μέσα από τις εμπειρίες μας.

Ο William James επίσης δεν πίστευε ότι υπάρχει κάποιο κέντρο στον εγκέφαλό μας που κατά την διάρκεια των διεργασιών του εμείς ενσυνείδητα διευθύνουμε τον εαυτό μας. Ο εαυτός μας συγκροτείται από τη συσσώρευση εμπειριών

Για να μην παραθέσω τις δαιδαλώδεις θεωρίες του Sigmund Freud αναφέρομαι μόνο σε κάποια λόγια του, όπου μας προτρέπει να κοιτάξουμε στα βάθη της δικής μας ψυχής και να μάθουμε πρώτα να κατανοούμε τον εαυτό μας και μετά θα κατανοήσουμε γιατί ήταν αναπόφευκτο να έρθουμε αντιμέτωποι με αυτή την (όποια) ασθένεια και έκτοτε ίσως αποφύγουμε να ασθενήσουμε.

Η επιστήμη πάλι μας εξηγεί ότι ο εγκέφαλος είναι ένας πολύπλοκος μηχανισμός ο οποίος αποτελείται από δισεκατομμύρια νευρώνες με χιλιάδες συνδέσεις και εμφανίζει ιδιότητες των οποίων τα στοιχεία είναι πολύ δύσκολο ακόμα και σήμερα να αναλυθούν.

Ο σκοπός των παραπάνω θεωριών σε καμία περίπτωση δεν είναι επιμορφωτικός. Είναι προφανές ότι οι αναφορές μου είναι ατελείς. Αποτελούν όμως κατά την γνώμη μου μια μικρή γεύση για την πολυπλοκότητα της ψυχής ή/και του μυαλού του ανθρώπου. Πόσο δύσκολη λοιπόν θα πρέπει να είναι η ανάλυση των πράξεων ενός ανθρώπου είτε είναι υγιής είτε ασθενής και πόσες πολλές ώρες συνδιαλλαγής μαζί του θα απαιτούνται…

Είναι εφικτή η περιγραφή του "προφίλ ενός δράστη" μέσα από τις πληροφορίες άλλων συνανθρώπων του για τον ίδιο; Έχουν καταλυτική επίδραση το αν είναι λιγομίλητος, δεν χαμογελά όταν αγοράζει καφέ ή ότι η μουσική του επιλογή είναι το heavy metal; Είναι αρκετό να γνωρίζουμε το ότι περνά αρκετές ώρες στο διαδίκτυο, γράφει οργισμένα λόγια και δημοσιεύει φωτογραφίες του με όπλα στο ιστολόγιο του, για να κατανοήσουμε τις πράξεις του; Πόσο εύκολο είναι να περιγράψουμε έναν άλλο άνθρωπο έχοντας περισυλλέξει λίγα στοιχεία από την καθημερινότητά του; Τι μπορεί να κρύβει η ψυχή κάποιου που έχει προγραμματίσει να δολοφονήσει εν ψυχρώ οποιονδήποτε συναντήσει μια συγκεκριμένη ημέρα και μετά να αυτοκτονήσει; Μία είναι η απάντηση; Αναρωτιέμαι!

Σίγουρα η ευγενική αλλά ολιγόλεπτη προσφορά των ψυχολόγων και ψυχιάτρων που εμφανίστηκαν και θα συνεχίσουν να εμφανίζονται στα παράθυρα των δελτίων μπορεί να είναι αρωγός στην περαιτέρω εξήγηση του κοινωνικού φαινομένου της νεανικής βίας και παραβατικότητας, αλλά δεν μπορώ να πιστέψω ότι συνεισφέρει στην κατανόηση της προσωπικότητας του νεαρού δράστη και αυτόχειρα με τον οποίον ουδέποτε μίλησαν.