7/17/2010

Τέχνη και Αυτογνωσία



Ο κάθε καλλιτέχνης εκφράζει το ωραίο ή το άσχημο, το δίκαιο ή το άδικο, όπως αυτός το αντιλαμβάνεται, έτσι και το τι  μπορεί να προκαλέσει αισθητική συγκίνηση στον κάθε άνθρωπο είναι σίγουρα υποκειμενικό. Υπάρχει όμως ένας κοινός τόπος, εκεί που η τέχνη δίνει διέξοδο στα συναισθήματα του καλλιτέχνη και την ίδια στιγμή γεννά κάποια άλλα στους κριτές της. Μπορεί ο καλλιτέχνης να νιώθει ενθουσιασμό και ο θεατής αμφιβολία ή το αντίστροφο, αυτή όμως η νοερή συνύπαρξη είναι που ενισχύει τη φαντασία, την οποία δεν πρέπει να υποτιμάμε, αν είναι εκείνη που μαζί με το συναίσθημα μας προετοιμάζουν για νέες ιδέες. Όλη αυτή η εσωτερική διαδρομή μας οδηγεί κατά την άποψή μου στη βαθύτερη αυτογνωσία, επομένως σε μια πιο γόνιμη επικοινωνία, άρα και σε μια ουσιαστικότερη ατομική ελευθερία, η οποία όταν εξυψώνει το ένα άτομο, δεν ισοπεδώνει το άλλο.  


Φωτογραφία:  Άσκηση, Τμήμα Ζωγραφικής , ΔΕΠΑΧ, Χαλάνδρι, Φεβρουάριος του 2005






8 σχόλια:

Margo είπε...

δικό σου???????
Για να αρχίσουμε να εκδηλωνόμαστε:))
Φιλιάααααα!

efi είπε...

Θα συμφωνήσω με κάθε λέξη και ειδικά με την τελευταία πρόταση

Ανώνυμος είπε...

ΚΥΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΩ ΕΝΑ ΦΟΒΟ.
ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ?

MAXIMUS είπε...

@Margo, ναι και χρειάζομαι πολλά μαθήματα όπως αντιλαμβάνεστε. Τώρα που το παρατηρώ, στην αποθήκη φαινόταν καλύτερο. Φιλιά :))

Εκείνος είπε...

Είναι πολύ όμορφο αλλά ξέρετε τί μου αρέσει πιο πολύ απ' όλα; Που ένα παραδοσιακό "ελληνικό μπλε" τραπεζάκι, έχει βαφτεί στα κόκκινα.

Την καλημέρα μου.

MAXIMUS είπε...

@Καλωσήρθατε efi :) Έτσι είναι, πρέπει να βρίσκουμε τρόπους να αντιμετωπίζουμε οτιδήποτε

MAXIMUS είπε...

@Ανώνυμος, τον μόνο φόβο που μπορώ να θυμηθώ για εκείνο το πρωινό του 2005 είναι μη βγει πολύ στραβό το σχέδιο.

Με ποια/ποιον έχω την τιμή να μιλώ παρακαλώ;

MAXIMUS είπε...

@Εκείνος, το τραπεζάκι πάντως ήταν και στην πραγματικότητα κόκκινο, η επιλογή των αντικειμένων είχε γίνει από τ δασκάλα.

Ευχαριστώ πολύ :))