1/04/2012

Μatch point






Μεγάλο λάθος η αδιαφορία. Μεγαλύτερο η άγνοια. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται , ούτε αυτή έχει μνήμη ούτε εμείς. Και πώς να έχουμε ιστορική μνήμη άμα δεν ξέρουμε την Ιστορία μας, ούτε καν αυτή που καταγράφτηκε πρόσφατα. Αυτό ο πολιτικός το ξέρει καλά, όπως γνωρίζει πολύ καλά και τι εστί το target group στο οποίο απευθύνει την πολιτική του. Διότι όταν έχουν συμβεί τα χίλια μύρια τι να πρωτοθυμηθούμε για μια περίοδο που έχει παρέλθει και για θέματα που μπορεί και να ήταν αποκυήματα της φαντασίας μας τελικά. Άλλωστε πενία τέχνας κατεργάζεται. Και ναι, μας θεωρούν "φτωχούς". Είμαστε μέρος ενός "λαουτζίκου" όπου η πλειοψηφία του είναι φτωχή και σε μετρητά και σε πνεύμα, οπότε οφείλουμε ως καλοί υπηρέτες του σαθρού συστήματος, που όταν μας βολεύει είμαστε μέρος και άλλοτε δεν είμαστε, να παίξουμε με επιτυχία τον ρόλο μας και η ύπαρξή μας να αναλώνεται στην μικροκαθημερινότητα της επινόησης σκανδάλων. 

Πόσοι θα ζήσουμε μέσα από τα οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα, θα βρούμε λόγο να παλεύουμε για το δίκαιο, θα βρούμε λόγο ύπαρξης εν τέλη; Πολλοί. Έτσι πρέπει. Ο πολιτικός ως παθογόνος παράγοντας ξέρει, και σε πόσο διάστημα θα έχουμε ξεχάσει και πότε θα εκμεταλλευτεί τη συγκυρία για την ολική επαναφορά του. Έχει προμελετήσει πρώτα από όλα να μην υπάρξει ποτέ απόδειξη για οποιασδήποτε μορφής παρανομία. Ακόμα και αν ξεθαφτεί κάτι, είναι σίγουρο ότι τα στόματα θα παραμείνουν κλειστά, μη τους πάρει και αυτούς μαζί του στον Καιάδα. Σε περιόδους κρίσης δε, θα φροντίσει να καλύψει τα νώτα του και θα διασύρει, αλλά ποτέ δεν θα διασυρθεί. Θα επιβιώσει και μετά από καιρό θα βγει αμέριμνος να ασκήσει και κριτική για τη νέα τάξη πραγμάτων για την οποία εννοείται ότι ουδεμία ευθύνη φέρει και ουδέποτε έβαλε για κανένα προσωπικό του συμφέρον ούτε ένα μικρό λιθαράκι σ’ αυτόν τον τραγέλαφο που ζούμε τα τελευταία χρόνια. 

Πρακτικές που ισχύουν στη φύση ως γνωστόν ισχύουν και στις ανθρώπινες κοινωνίες. Οι πολιτικοί--σαπρόφυτα χωρίζονται σε δύο κατηγορίες , στους παθογόνους παράγοντες, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τις σήψεις στην κοινωνία και στα παράσιτα, τα οποία στην διάρκεια του κύκλου ζωής τους μπορούν να ζήσουν μόνο για κάποιο διάστημα σαπροφυτικά. Οι πρώτοι είναι και οι πιο επικίνδυνοι. Ένα φαύλος κύκλος. Και τώρα; Τώρα είναι κομματάκι αργά. Γίναμε όλοι συνένοχοι στη φαυλότητα άλλων, φταίμε δε φταίμε. Γίναμε έρμαια στις δηλώσεις και στις πρακτικές που δεν δίνουν καμιά ουσιαστική εξήγηση ακόμα και για υποθέσεις που "βγάζουν μάτι", που με τόσο ταλέντο μια ζωή θολώνουν τα νερά. Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο είναι έμφυτη δεν διδάσκεται όσα βιβλία και να διαβάσει κανείς αλλά κατά τη γνώμη μου έχει κι αυτή το δικό της match point. Και αν σου κάτσει; Πολύ όμορφα, αλλά αν δε σου κάτσει; Ακόμα και αν είναι όλα τέλεια προσχεδιασμένα;

Η χώρα "των απατεώνων", ε όχι δα, θιχτήκαμε πάλι; Ειπώθηκε, δεν ειπώθηκε, τι σημασία έχει, λες και θα το μάθουμε ποτέ. Η απατεωνιά όμως δεν είναι αποκύημα της φαντασίας κανενός. Υπάρχει. Γιατί μας προσβάλλει; Μπορεί να μην είμαστε εμείς, ο από πάνω και ο μανάβης της γείτονάς μας αλλά είναι κάτι χιλιάδες άλλοι, μάγκες, που δρουν ανενόχλητοι, τόσοι πολλοί που δεν χωράνε πια κάτω από το χαλί. Αντί λοιπόν να το παίζουν όλοι τάχα μου θιγμένοι και κυρίως οι άνθρωποι, πολιτικοί και μη, αυτού του διαμετρήματος, ας κοιτάξουν να διορθώσουν τα λάθη που προσπαθούσαν εδώ και δεκαετίες να κρύψουν. Και τα δικά τους και εκείνα του είδους των ψηφοφόρων--παράσιτα που αναθρέψανε.







Δεν υπάρχουν σχόλια: