... αν ένα ηλιόλουστο πρωινό ανακαλύψω, λέω αν, πως είμαστε πράγματι μια χώρα "αξιοποιημένων αναξιοτήτων", θα μπορέσω να διακρίνω και ποιο ήταν το αντάλλαγμα; Διότι αν έτσι επετεύχθη η δική μου ανάδειξη και καταξίωση, τότε τα πράγματα αλλάζουν και δεν θα αποτελεί πια άλλοθι το γεγονός ότι "εγώ δεν έκλεψα".
… κι αν πληρώσω, θα κατανοήσω ποτέ τους λόγους που ανέχτηκα την ανωνυμία, την αυθαιρεσία και την έλλειψη κοινωνικού ελέγχου τόσες και τόσες δεκαετίες, τους λόγους που έμεινα απαθής μπροστά στις κοινωνικές ανισότητες, τον ευτελισμό του πνεύματος και την επικράτηση των στείρων τεχνοκρατικών αντιλήψεων ή τους λόγους που όχι μόνο δεν διαμαρτυρήθηκα για τον άκρως ατομιστικό τρόπο ζωής αλλά αποτέλεσα και μέρος του;
… κι αν καταφέρω τελικά να διατηρήσω κάποιες ψυχικές μου αρετές και επιβιώσω, θα νιώσω ποτέ ασφαλής σε μια πολιτεία στην οποία βασιλεύουν η παραπληροφόρηση κι ο αποπροσανατολισμός; Σε μια κοινωνία που οι περισσότεροι ασπάζονται "αντιλήψεις" και νοοτροπίες όπως οι "όπου φυσάει ο άνεμος" και "όλοι οι καλοί χωράνε", μην κάνοντας καμία απολύτως προσπάθεια να μεταλαμπαδεύσουν υγιή πρότυπα είτε στην πολιτική, είτε στην παιδεία, είτε στον εργασιακό τομέα;
