… Πάρε το βιβλίο αυτό σπίτι σου. Τέλος πάντων αυτό ακριβώς κι έκανα, ενάντια στη συνήθειά μου να μην αγοράζω βιαστικά βιβλία. Σπίτι, χώθηκα με το λάφυρό μου στη γωνιά του καναπέ και αφέθηκα στην επήρεια αυτής της ενεργητικής και σκοτεινής μεγαλοφυΐας. Εδώ, από κάθε γραμμή αναδυόταν η κραυγή της αυταπάρνησης, της άρνησης, της καρτερίας, εδώ κοίταζα μέσα σ’ ένα καθρέφτη που μου έδειχνε, μεγαλειώδεις από φρίκη, τον κόσμο, τη ζωή και την ίδια μου την ψυχή. Εδώ όμοιο με ήλιο, το μεγάλο μάτι της τέχνης καρφωνόταν πάνω μου, απομακρυσμένο απ’ όλα. Εδώ έβλεπα αρρώστια και ίαση, εξορία και καταφύγιο, κόλαση και παράδεισο… "
Νιτσε
Αύγουστος 1867
.
