" ... Δεν ξέρω κι εγώ ποιος δαίμονας μου ψιθύρισε τότε:

… Πάρε το βιβλίο αυτό σπίτι σου. Τέλος πάντων αυτό ακριβώς κι έκανα, ενάντια στη συνήθειά μου να μην  αγοράζω βιαστικά βιβλία. Σπίτι, χώθηκα με το λάφυρό μου στη γωνιά του καναπέ και αφέθηκα στην επήρεια αυτής της ενεργητικής και σκοτεινής μεγαλοφυΐας. Εδώ, από κάθε γραμμή αναδυόταν η κραυγή της αυταπάρνησης, της άρνησης, της καρτερίας, εδώ κοίταζα μέσα σ’ ένα καθρέφτη που μου έδειχνε, μεγαλειώδεις από φρίκη, τον κόσμο, τη ζωή και την ίδια μου την ψυχή. Εδώ όμοιο με ήλιο, το μεγάλο μάτι της τέχνης καρφωνόταν πάνω μου, απομακρυσμένο απ’ όλα. Εδώ έβλεπα αρρώστια και ίαση, εξορία και καταφύγιο, κόλαση και παράδεισο… "

 Νιτσε

Αύγουστος 1867

(Το βιβλίο στο οποίο αναφέρεται είναι το "Κόσμος σαν Βούληση και Παράσταση" του Άρθουρ Σοπενχάουερ)

.

Η Πειθαρχία των Ανυπότακτων

"... Σταδιακά, όσο στρέφεται κανείς προς τα μέσα, πειθαρχεί επανερχόμενος σε μία ενότητα, είναι εκείνο το πάθος για το οποίο εδώ και πολύ καιρό δεν έχουμε βρει κανένα όνομα, που μας διασώζει από κάθε εκτροπή και διασπορά, είναι εκείνο το καθήκον για το οποίο γίνεται κανείς ακούσια ιεραπόστολος ..."

(Απόσπασμα από το γράμμα του Friedrich Nietzsche προς τον Carl Fuchs, διάσημο διευθυντή ορχήστρας της πόλης Danzig, 1887)

Ο τίτλος είναι δικός μου
Φωτογραφία : www.eielson.af.mil
Mουσική : Shivaree - Goodnight Moon